Då sommaren var sol

Då som­maren var sol og Prestens pipekrage

Det er ein vakker vårdag, nesten som­mar­varmt. Eg er på veg til butikken, på Storeve­g­en. Det fall regn i natt, og grusve­g­en er full av van­ndammar, Det er her vi øver på 60-meter’n til idrettsmer­ket om våren. 

Det var ei av dei kjekkaste ten­estene mam­ma kunne be meg om, og i dag fekk eg tilogmed bruke Post­sykke­len. Han er eit vidun­der. Skjer­mane blenkjer i grønne, kvite og sølv­far­ga striper. Til bagas­je­bret­tet er det fes­ta to vesker med plass til heile byg­da sin post. Veskene var store og sykke­len var av det robuste slager med bal­longdekk. Eg var stolt over å meistre bal­ansekun­sten, tun­ga rett i munnen, ‘ryggen rak og blikket fritt’…

Sola skin og var­mar i bakkane og blo­mane står tett i tett og vaiar om kapp med kvaran­dre. Eg vis­ste fred og ingen fare, men så… ved svin­gen mot Teige­jordet dukkar ein svart blank bil opp; det var presten! I eitt sekung ser eg han for meg på talarstolen i Flå kirke, verdig i svart kjol og den vakre kvite kra­gen om halsen. Pipekrage heitte den, hadde ho mam­ma for­t­alt.

Men her måtte eg vere kvikk i tankane; ein skulle jo helse på standsper­son­ar som lens­man­nen og presten… ja,. og dok­toren! 

I dei dagane skulle ungane helse pent på øvrigheta. Ein sa ikkje ‘hei’ på 50-talet. Det høyrde med til bar­nelær­domen at gutane skulle bukke djupt, og for jen­tene var ikkje eit lite kniks i knea nok. Ei djup nei­ing, med rett rygg og vak­ent blikk. Det minte meg om san­gen O jul, med din glede.

Eg rekk ikkje å stoppe sykke­len og stige av. Men eg må jo neie til han! Fort lyfter eg meg frå setet, med føtene støtt på ped­alane, og gjer den ærbødi­gaste nei­ing eg får til… ‘i ram­ma’. Det blei ikkje noko hof­fkniks nett, men eg trur presten, han Salmund Dju­vik, forstod. Kan­skje han smilte litt med seg sjølv over dette soknebar­net sitt..

Vaiande prestekrageenger talar ofte til meg og min­ner meg om Salmund. Han var kjent for å vere den mil­daste presten i dalen. Preikene hans var som ei prestekrageeng i som­mar­sol..

O, jul med din glede… og vi svinger oss i kret­sen og neier og vi bukker…